یک دانشمند دو تابعیتی ایرانی فرانسوی اخیرا اعلام کرد که طرحی ۳ میلیون دلاری برای سرمایه‌گذاری در یکی از کارخانه‌های داروسازی ورشکسته فرانسوی دارد.  

مالک بزرگترین سهم این سرمایه گذاری که در این اعلامیه بیان نشده بود؛ دولت ایران است.

به گزارش روزنامه وال استریت ژورنال، این حرکت یکی از آخرین نشانه‌های تلاش‌های آرام و بی‌سروصدای ایران برای استفاده از سرمایه‌گذاری خارجی در مبارزه با تحریم‌هاست.

مشاور این سرمایه‌گذاری گفته است که منابع مالی که برای این کار در نظر گرفته شده شامل حساب‌های سرمایه‌گذاری و منابع پول نقد در ۲۲ کشور می‌شود که مجموع آنها ۵ میلیون دلار است.

بر اساس این گزارش، دولت ایران امیدوار است که با چنین اقداماتی، حسن نیت خود را نشان داده و کشور را از انزوا نجات دهد و از سوی دیگر درآمدی کسب کند. اولویت این درآمدزایی‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها،  دسترسی به خدمات، کالا و تکنولوژی‌هایی است که در معرض خطر تحریم‌های آمریکا قرار دارند.

به گفته افرادی که در جریان این اقدام بوده‌اند، ایران در سرمایه‌گذاری اخیر، کارخانه داروسازی فرانسوی را خریده است تا بتواند به داروی سل، سرطان مثانه و دیگر بیماری‌های مربوط  و داروهایی که تحت تاثیر تحریم‌های جدید امریکا هستند دسترسی پیدا کند.

یکی از مشاوران می‌گوید:«هدف آنها این است که ایران را مستقل کنند.»

اقتصاد ضعیف ایران از زمان خروج دونالد ترامپ،‌ رئیس جمهور آمریکا از توافق هسته‌ای آسیب زیادی دیده است.

دولت ترامپ گفته است که بازگشت تحریم‌ها برای تحت فشار گذاشتن تهران با هدف پایان دادن به نقش نظامی‌اش در منطفه و همینطور کوچک کردن برنامه موشک بالستیک ایران است.

در شرایطی که قرار است دور دوم تحریم‌ها از سیزدهم آبان ماه سال جاری مجددا اعمال شود، بازوی سرمایه‌گذاری خارجی ایران یکی از چندین راهی‌ست که به این کشور اجازه می‌دهد تحریم‌ها را دور بزند. ایران همچنین به دنبال ایجاد سیستمی تهاتری در صادرات نفت است که از طریق آن به جای پول، کالا دریافت کند. از سوی دیگر ایران همچنین تلاش می‌کند که شرکت‌های آسیایی را جایگزین شرکت‌های اروپایی کند که ایران را ترک می‌کنند.

فرهاد زرگری، مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری‌‌های خارجی ایران در زمستان گذشته گفته بود که سرمایه‌گذاری خارجی پلی برای انتقال تکنولوژی به ایران خواهد بود.

مجموعه پیچیده  فرآیندهای این سرمایه‌گذاری معمولا با دلار انجام نمی‌شود.

فرهاد زرگری، مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری‌‌های خارجی ایران در زمستان سال گذشته گفته بود که سرمایه‌گذاری خارجی پلی برای انتقال تکنولوژی به ایران خواهد بود.

از آنجا که مجموعه پیچیده فرآیندهای مالى سرمايه گذارى خارجى ايران معمولا با دلار انجام نمی‌شود. منابع تامین مالی این سرمايه شامل یک تجارتخانه در افغانستان، یک مرکز لوازم یدکی اتومبیل در برزیل، یک شرکت لوله‌سازی آلمانی و حتی یک شرکت مالی عمانی است. یکی از مشاوران این طرح گفته است که از همین طریق ایران توانسته است از دوبی تجهیزات تولید نیرو بخرد.

برخی از این سرمایه گذاری‌ها بازگشت نقدی نیز داشته‌اند. دارایی‌های يكى از متعلقات شركت سرمايه گذارى‌هاى خارجى ايران كه در دوسلدورف قرار دارد، در مدت سه سال، با ۱۶ درصد افزایش سرمایه،‌ به بیش از ۸۰ میلیون دلار درآمد در سال ۲۰۱۶ رسیده است.

در برزیل، به گفته فردی مطلع، بنا بوده است که از طریق این سرمایه، چهل درصد سهام در شعبه تیسن کروپ در سائوپائولو فروخته شود تا از پول آن برای خرید هواپیماهای مسافربری استفاده شود. این ایده، هفته گذشته و با اعلام تحریم فروش هواپیما به ایران به بن بست رسید.

در سال ۲۰۱۰ نیز شرکت ریو تینتو که یک شرکت استرالیایی-انگلیسی است، سود سهام ۱۵ درصدی شرکت سرمایه‌گذاری‌های خارجی ایران در یک معدن اورانیوم در نامیبیا را به خاطر نگرانی از استفاده از آن در برنامه هسته‌ای ایران مسدود کرد.

در فرانسه، شرکت سرمایه‌گذاری‌های خارجی ایران از طریق شرکت واکسینوپول ساس که در آن۶ درصد  سهام دارد، کارخانه داروسازی را خریداری کرد. مابقی سهم این کارخانه معلق به ریموند ابوالحسن، دانشمند ایرانی-فرانسوی است.

مقامات فرانسوی می گویند که راه‌اندازی مجدد این کارخانه حداقل چهل فرصت شغلی ایجاد کرده و بخشی از آن توسط سوبسید ۴۴۰ هزار یورویی دولت فرانسه تامین می‌شود.