اگر یک شهاب سنگ آسمانی به سیاره ما برخورد کند و یا اشعه‌ای از ستاره‌ای در حال انفجاراقیانوس‌ها را به جوش آورد، تمامی نشانه‌های حیات از بین خواهند رفت; با این حال نتایج تحقیقاتی که روز جمعه ۲۳ تیر منتشر شد نشان می دهد که موجودی وجود دارد که در همه این شرایط زنده و تا زمانی که خورشید می تابد تا حداقل ۱۰ میلیارد سال، به حیات خود ادامه خواهد داد.

به گزارش خبرگزاری فرانسه (AFP) وارث سیاره ما یک موجود میکروسکوپی است شبیه گربه که هم می‌تواند در آب و هم در دریا و تحت فشار زیاد یا کم زمین زندگی کند.

این حیوان که به خرس آبی و خوک خزه معروف است ، می‌تواند در گرما و تابش شدید و سرما  تا ۳۰ سال بدون غذا، و حتی خشک شدن و تبدیل شدن به یک پوسته خشک دوام بیاورد.

علیرغم اندازه بسیار کوچکش ( ۰.۰۴ اینچ، ۱ میلی متر)، این موجود یکی از سخت‌ترین موجودات به شمار می آید. پژوهشگران دانشگاه آکسفورد و هاروارد می گویند  این موجود می‌تواند از همه فجایع پیش‌بینی شده فیزیکی- فضایی مانند برخورد سیاره‌ها ، انفجار ستاره‌ها و انفجار اشعه گاما، جان سالم به سر ببرد و تا ۱۰ میلیارد سال زنده بماند.

رافائل آلوز باتیستا از پژوهشگران دانشگاه آکسفورد همراه با تیم تحقیقاتی‌اش به دنبال شناخت عواملی است که می‌توانند آثار حیات را به طور کامل بر روی زمین محو کنند. باتیستا  معتقد است که ما انسان‌ها بدون قدرت فناوری، موجودات بسیار حساسی هستیم که تغییرات کوچک زیست محیطی به شدت بر روی ما تاثیر می گذارند. او می گوید : «موجودات مقاوم بسیار دیگری بر روی کره زمین هستند و زمین می‌تواند تا مدت‌های طولانی بعد از ما انسان‌ها به حیات خود ادامه دهد.

بدن خرس آبی به چهار قسمت تقسیم می شود که هر کدام از این بخش‌ها دارای یک جفت پا با چنگال‌های تیز است. خرس آبی در میان خزه‌ها و گیاهان، در شن، آبهای تازه و یا دریا زندگی می‌کند.  

خرس آبی می‌تواند دمایی بیش از ۱۵۰ و کمتر از ۲۷۰ درجه سانتیگراد را تحمل کند. او می تواند از یک پوسته خشک شده بی حیات پس از دهه‌ها دوباره به حیات برگردد،  در فشار نزدیک به صفر در بیرون فضا و تا ۱۱ کیلومتر پایین تر از سطح دریا در ماریانا ترنچ  (عمیق‌ترین نقطه زمین) مقاومت کند. خرس آبی توان آن را دارد که در مقابل تابشی تا ۶۲۰۰ راد ( یا خاکستری که واحد تابش پرتو است) مقاومت کند. در حالی‌که تنها ۶ راد می‌تواند انسان را نابود کند.  

تنها اتفاقی  که می‌تواند حتی خرس‌های آبی را هم از پا در بیاورد مرگ  خورشید است.

توان مقاومت بیش از اندازه خرس آبی در این شرایط ما را به این باور می‌رساند  که در جاهای دیگری از منظومه شمسی که زمانی همه فکر می کردند  که بی رحم‌تر از آن است که بتوان علامتی از حیات در آنها پیدا کرد ، می‌توان در جستجوی رد پای زندگی و حیات بود.

اگر خرس‌های آبی در شرایط به این سختی می‌توانند دوام بیاورند پس موجودات بسیار دیگری در ماورای جو زمین وجود دارند که در شرایطی این‌چنینی می‌توانند به حیات ادامه دهند.