
منافع مشترک ایران و اسرائیل، پنهان در پس رابطه پیچیده این دو کشور
نشریهی آمریکایی «ژئوپولیتیکال فیوچرز»، روز جمعه دهم آذر ماه، در گزارشی، به رابطهی پیچیدهی ایران و اسرائیل پرداخته و مینویسد که این دو کشور، احتمالاً دارای منافع مشترک بیشماری هستند، اگرچه در ظاهر امر چنین بهنظر نمیرسد. در این مقاله آمده است:
زمانی اسرائیلیها کشور ایران را بزرگترین تهدید برای خود و جهان خوانده بودند؛ اما هرچه ایران نفوذ خود را در منطقه افزایش میدهد، روابط آن کشور با اسرائیل، مهمتر میشود. در هفتهی گذشته، چندین نشانهی جدید پیدا شد، مبنیبر اینکه اسرائیل و ایران در درگیر نشدن مستقیم با یکدیگر، منافع مشترکی دارند.
آویگدور لیبرمن، وزیر دفاع اسرائیل، روز ۲۸ نوامبر (هفتم آذرماه)، در گفتوگویی، اعلام کرده بود که ایران در سوریه، نیروی نظامی ندارد و تنها مستشاران و کارشناسان نظامی خود را در آن کشور مستقر کرده است. این درحالی است که بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در ماه جولای (تیرماه) گفته بود که ایران قصد دارد در سوریه پایگاه نظامی تأسیس کند و اسرائیلیها، این اقدام را تحمل نخواهند کرد. به این ترتیب، بهنظر میرسد که لیبرمن سعی داشته است تا سطح حضور و درگیری ایران را در سوریه، کماهمیت جلو دهد.
از سوی دیگر، در هفتهی گذشته، روزنامهی کویتی الجریده، گزارش داده بود که بشار اسد ازطریق پوتین، به نتانیاهو پیام فرستاده است که سوریه حاضر است تا ایجاد منطقهی امن مرزی بین دو کشور، به پهنای ۴۰ کیلومتر را بپذیرد. وبسایت خبری اسرائیلی «والا» (Walla) نیز همزمان گزارش کرده است که اسد با طرح ایجاد پایگاههای نظامی ایران در کشورش مخالفت کرده است.
اسرائیل تا زمانی که ایران و عربستان سرگرم حمایت از هواداران خود در نوعی جنگ نیابتی میان دو کشورند، مشکل امنیتی حادی ندارد. اما با پایان داعش، رادیکالهای شیعه و سنّی میتوانند بار دیگر توجه خود را بر اسرائیل متمرکز کنند.
از طرف دیگر، حکومت ایران، باتوجه به احتمال لغو توافق هستهای و سیاست سرسختانهی واشنگتن نسبت بهخود، در تلاش برای حفظ این توافق، علاقهی چندانی به افزایش تبلیغات ضداسرائیلی ندارد.
اسرائیل هم قصد برهم زدن روابط پیچیدهی خود با لبنان و سوریه را به صرف حضور نیروهای هوادار ایران در این دو کشور ندارد.
با این حال، اسرائیلیها مراقبت خواهند بود که ایران با حضور در این دو کشور، از حدی که اسرائیل را مجبور به نوعی درگیری نظامی کند، جلوتر نرود.