خاطره ما از صحبت‌های بنیامین ناتنیاهو، نخست‌وزیر اسراییل با مردم و حکومت ایران، تا چندی پیش، بیش از هر چیز، به گفت‌‌وگوی او با تلویزیون بی‌بی‌سی فارسی در سال ۱۳۹۲ برمی‌گشت؛ مصاحبه‌ای که در آن گفت: «مردم ایران اجازه ندارند شلوار جین بپوشند» و با لحنی عاقل‌ اندر سفیه تأکید کرد: «ما اسراییلی‌ها ساده‌لوح نیستیم» و با این سخنان شخصیتی خشن، پرخاشگر و بی‌اطلاع از خود در ذهن مردم ایران ساخت.

اما به‌نظر می‌‌رسد که از سال ۲۰۱۶ به‌ این‌سو، لحن پیام‌های ویدیویی نتانیاهو به مردم ایران عوض شده است؛ تغییر لحنی که مدیون دیوید کیز (David Keyes)، سخنگوی دفتر او برای رسانه‌های خارجی‌ است.

بااینکه لحن آقای ناتنیاهو نسبت‌به حکومت ایران تغییری نکرده و کماکان خصمانه است، اما با مردم ایران از در دوستی درآمده است. البته ظاهراً محتوای این پیام‌ها، دوستی بین ایران و اسراییل بعد از سقوط رژیم فعلی ایران است (از فروش دستگاه آب‌شیرین‌کن اسراییلی به ایران تا بازی فوتبال بین تیم ملی دو کشور) و با توجه به شرایط فعلی، رؤیاپردازانه به‌نظر می‌‌رسد، اما بد نیست درمورد آقای کیز، که به گزارش روزنامه ایندیپندنت بریتانیا معمار این ویدیوهای نتانیاهو محسوب می‌شود، بیشتر بدانیم.

دیوید کیز متولد سال ۱۳۶۳ در شهر لس‌آنجلس آمریکاست. او بعد از اتمام تحصیلاتش در رشته مطالعات خاورمیانه در دانشگاه UCLA، با خانواده‌اش به اسراییل رفت. در آن‌جا، پس از خدمت سربازی، از دانشگاه تل‌آویو، در رشته دیپلماسی فوق لیسانس گرفت و شهروند اسراییل شد.

آقای کیز در صفحه ویکیپدیای انگلیسی‌اش به‌عنوان یک کارشناس فعالیت‌های مدنی اینترنتی معرفی می‌شود. در همین صفحه، از رویارویی او با محمدجواد ظریف، به‌عنوان یکی از فرازهای مهم زندگی‌اش یاد شده است: در سال ۲۰۱۳ هنگام برگزاری نشست مجمع‌عمومی سازمان‌ملل در نیویورک، به محمدجواد ظریف گفت که وقتی مردم ایران به فیسبوک دسترسی ندارند، چرا او در آن‌جا فعال است و باید اکانت فیسبوک خود را پاک کند و در ادامه، با آوردن نام مجید توکلی، فعال دانشجویی زندانی در آن زمان، در حضور آقای ظریف، او را در اینترنت میان کاربران ایرانی و خارجی مطرح کرد و نهایتاً باعث آزادی‌اش به قید وثیقه از زندان شد.

در سال ۲۰۱۰ جرد کوهن (Jared cohen) که بعداً برای مدتی رییس بخش ایده‌های گوگل هم بود (Google ideas) به دیوید کیز و رابرت برنشتاین (Robert Bernstein)، فعال حقوق‌بشر و از بنیان‌گذاران سازمان «دیده‌بان حقوق‌بشر» (Human Rights Watch) پیشنهاد همکاری داد که نتیجه آن، تأسیس سازمان «پیشبرد حقوق بشر» (Advancing Human Rights) تحت مدیریت دیوید کیز شد که هدف خود را کمک به فعالان اینترنتی در ارتقای حقوق بشر در آن‌چه که «جوامع بسته» می‌خواندند، اعلام کرد. «جامعه بسته» اصطلاحی است که در فلسفه دربرابر «جامعه باز» کارل پوپر و به‌معنای «جامعه شکل‌گرفته پیرامون یک ایدئولوژی رسمی» تعریف شده است. اما به‌نظر می‌رسد که در تعریف سازمان «پیشبرد حقوق بشر»، «جوامع بسته» تقریباً شامل همه کشورها غیر از دوستان اسراییل می‌شد و البته تأکید آن بیشتر بر ایران و لبنان و بقیه کشورهای اطراف اسراییل در خاورمیانه بود. در بین مؤسسان این سازمان غیر از دیوید کیز و جرد کوهن، نام تعدادی از وکلا و فعالان سرشناس مدافع حقوق بشر ایرانی و عرب هم دیده می‌شد.

یکی از چیزهایی که اثری از آن به‌طور مستقیم در صفحه ویکیپدیای دیوید کیز نیست، محصول تلاش‌های او و جرد کوهن است که در سال ۲۰۱۳ منجربه ساخت یک شبکه اجتماعی بسته (ورود به‌شرط دعوت یکی از اعضا) موسوم‌به «جنبش‌ها» (Movements) برای کمک به قربانیان نقض حقوق‌بشر در خاورمیانه و ازجمله ایران شد.

تنها چیزی که از مراحل اولیه پیاده‌سازی این شبکه اجتماعی میدانیم این است که جرد کوهن در پیدا کردن پیمانکار برنامه‌نویسی این پروژه، به آقای کیز مشاوره و راهنمایی‌های امنیتی می‌داده، اما احتمالاً گوگل مستقیماً در پیاده‌سازی آن دخالتی نداشته است. میزان علاقه گوگل به فعالیت سیاسی یا حقوق‌بشری در خاورمیانه و حد همکاری دیوید کیز و گوگل روشن نیست، ولی جرد کوهن در مدت‌زمان حضورش در گوگل، یکی از سیاسی‌ترین مدیرهای این شرکت عظیم بود.

این‌که شبکه اجتماعی «جنبش‌ها» چقدر در کمک به قربانیان نقض حقوق‌بشر در ایران موفق بوده، مشخص نیست. اما به‌نظر می‌آید، این جوان اسراییلی- آمریکایی بلندپرواز با حمایت‌های شرکت گوگل و دولت اسرائیل، پله‌های ترقی را به‌سرعت طی کرده و تأثیر زیادی بر لحن بنیامین ناتنیاهو دربرابر مردم ایران داشته است.